μνημη


 

Δωσε μου αστρο τη νυχτα,

σταγονες δροσιας το πρωι,

λουλουδια το μεσημερι…

ασε με να ξερω πως αυτα που εχω δεν ειναι δικα μου,

ασ απολαμβανω το κενο!

οπως το παραδοξο ειναι η εικονα σου

και το απειρο καταφυγιο για τις μπορες του νου μου…

κυμματα θαυματων στο στυφο τσαι

-να αφεθω θελω στην αγγαλια σου,

στην παλιρροια της εκτης αισθησης, στα ορια του απροσιτου…

πως να το πω ?

το τιποτα ειναι ολα…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s