ν(ο)ημα


Αν εισαι η πετρα που καθομαι!

η κουβερτα που σκεπαζομαι!

η κουπα του τσαγιου μου!

εισαι η ζωη μου!

και σ αγαπω γιατι δεν θελω να σε χασω.

και θελω να σε εχω αγγαλια μια ολοκληρη ζωη…

Αν εισαι η αναπνοη μου/

το αιμα που κυλαει μεσα μου/

τα βηματα μου/

τοτε θα σ αγαπω

οπως τον ανεμο

και δεν μπορω να σε κρατησω αγγαλια

μοναχα να σε βλεπω να χορευεις…

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.