ο δημιος μου ηταν αυτος που αγαπησα ?


Δεν θελω να μιλησω

μεχρι το καραβι της αμφιβολιας να αρμενησει

μεχρι τα ονειρα να γινουν αληθεια

μεχρι τα ματια να γινουν πελαγη φωτος

και οι ηλιοι μικρα αστρα

δεν θελω να μιλησω

μεχρι οι φωνες της ενοχης να εξαντληθουν

τα συμπαντα να πλεουν αφηρημενα

και τα κυμματα του ερωτα να διαλυοντα στον ωκεανο της ελευθεριας

δεν θελω να μιλησω

μηπως η λεξη ειναι εκρηξη του συγκεκριμενου

αποστροφη του ανειπωτου

προσγειωση της ευγνωμοσυνης…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s