ετσι οπως η αναμνηση

σταζει παγιδες στο παρον

οπως η λυπη ξεχναει τον γυρισμο

και η λησμονια ανοιγει την αιωνιοτητα

αυτη ειναι η μοιρα

των λουλουδιων που ανθιζουν στο βραχο

των ονειρων που περασαν στη μνημη

των παιδιων χωρις πατερα…


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.